Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Μετακομίσαμε οριστικά και σας περιμένουμε

30/12/2010

Μετά από 8 μήνες ζωής,  44 αναρτήσεις, ελάχιστα σχόλια και επισκέψεις καθώς και λίγους πολύτιμους φίλους που ευτυχώς τους περισσότερους δεν θα τους χάσω, αποφάσισα να κλείσω αυτό το ‘μαγαζάκι’.

Ευχαριστώ την WordPress γιατί μέσα απ’αυτήν γνώρισα το blogging

Eυχαριστώ την ΄νονά΄ μου την Χειμωνιάτικη Λιακάδα και τα μορέλια που μας έφεραν κοντά

Ευχαριστώ τον Ηφαιστίωνα, την Αμελίνια, τη Γλαρένια και την ΘαλασσινήΜατιά που μου έκαναν την τιμή να μ’επισκέπτονται.

Αυτή είναι η τελευταία ανάρτηση σ’αυτό το ‘μαγαζάκι’ που κατεβάζει οριστικά ρολλά.

Το μόνιμο στέκι μου θα βρίσκεται πλέον στον Blogger και η οδός μου ονομάζεται

Life Bookmarks – Φωτογραφίες Ζωής

http://lifebookmarks.blogspot.com/

Ενα πιό …νεανικό blog… έχουν οι 2 μικρές μου κόρες Φολί και Μπάμπυ

Folie & Βambi

http://www.foliebambi.blogspot.com/

με πολύ αγάπη,

Ginger

ΚΛΑΣΣΙΚΉ Ή ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΉ ΜΟΡΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ!

19/07/2010

αν σας ενδιαφέρει παρακαλώ περάστε….

http://lifebookmarks.blogspot.com/2010/07/blog-post_19.html

ANTΙΔΡΑΣΗ ΧΩΡΙΣ ΝΟΗΜΑ

05/05/2010

Τόσο μυαλό έχουμε!   Αφήνουμε την αντίδραση σε τέτοια στοιχεία.  Σκοτώνουμε ο ένας τον άλλον και τι όφελος έχουμε !  Είμαστε δειλοί γι’αυτό αντί να αντιδράσουμε εμείς αφήνουμε ένα μάτσο κ@λ@παιδα να σκοτώνουν συνανθρώπους μας.

Δάκρισα βρε παιδιά, γι’αυτά τα τρία αδέλφια μας.   Δεν οφελεί τώρα ακόμα και να βρούν (που δεν θα βρούν) το χέρι που πέταξε τις μολότοφ.  Τα στόματα που φούντωσαν τα μυαλά αυτών των χεριών ποιός θα τα τιμωρήσει.  Κρίμα!  Θα μπορούσε να ήταν η αδελφή και ο αδελφός μας.  Έχω ξαδέλφια που δουλεύουν σε γραφεία στο κέντρο της Αθήνας.  Φρίττω στην σκέψη ότι θα μπορούσε αυτή η μολότοφ να είχε σπάσει το τζάμι του γραφείου της ξαδέλφης μου.

Και μας σέρνουν πάλι στα κανάλια ανά τον κόσμο.  Κ ρ ί μ α!

Το πήρα απόφαση!

03/05/2010

Εγώ αδέρφια το πήρα απόφαση.

Στο κάτω κάτω της γραφής αφού δεν μπορούμε να τους εκβιάσουμε με κάποιο τρόπο, τί μας μένει?  Να το χωνέψουμε.  Κι όσο πιό γρήγορα το χωνέψουμε τόσο το καλίτερο γιά μας γιατί αλλιώς διογκώνουμε το καθημερινό μας άγχος κι αυτό μόνο επιπλέον προβλήματα μπορεί να μας φέρει.

Τώρα μπορεί να σχολιάσει κανείς ότι εγώ είμαι έξω απ’ το χορό.  Χμ, όλο και σε κάποιο χορό είμαι κι εγώ.  Δεν είμαι δα και Τραπεζίτης στην Ελβετία.  Η Ουγγαρία δεν είναι Ελβετία ούτε κατά διάνοια.

Γιά να πάρετε μιά γεύση σας λέω ότι το 50% του μικτού μισθού μας φεύγει σε φόρους και περίθαλψη (δεν θέλετε να δείτε τα νοσοκομεία της Ουγγαρίας πιστέψτε με).  Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα καθώς και επίδομα αδείας δεν βρήκα όταν ήλθα το 2004 (προ ΔΝΤ) τουλάχιστον όχι στον ιδιωτικό τομέα.  Ενα μικρό δείγμα σας έδωσα μόνο.   Όμως ο κόςμος ζεί και καθόλου άσχημα θα έλεγα.  Δεν προτιμούν τις πιστωτικές κάρτες και δάνειο παίρνουν μόνο για αγορά κατοικίας.  Παράλληλα όλοι οι νέοι έχουν κάποιο μικρό η μεγάλο μοντέρνο αυτοκίνητο και την τελευταία φορά που κατέβηκα Ελλάδα δηλαδή πριν 3 χρόνια περίπου τα αυτοκίνητα που κυκλοφοορούσαν στην Αθήνα μου φάνηκαν σε γενικές γραμμές κατώτερα από αυτά που βλέπω στη Βουδαπέστη.

Πάντως οι ειδήσεις που φτάνουν απ’την Ελλάδα μου δείχνουν προς το παρόν μιά πολύ χλιαρή αντίδραση και απ’ ότι φαίνεται ούτε κάν γενικώς η Αριστερά δεν έχει διάθεση να αντιδράσει.  Κατι περί πλουτοκρατίας και γενικότητες ακούω.

Επομένως ένα χέρι από πουθενά.  Ξέρω ότι κυνδινεύω να μη με ξαναδιαβάσει κανείς αλλά αργά η γρήγορα αυτό θα γίνει επομένως όσοι μπορείτε ας το πάρετε απόφαση λίγο πιό νωρίς.

Σας φιλώ κι ελπίζω να έχει γεννηθεί ο πολιτικός που θ’αγαπήσει την Ελλάδα.  Καλή μας νύχτα!

Σύντομο ανέκδοτο !!!

30/04/2010

Σήμερα άκουσα κάτι απ’τον αγαπημένο μου στιχουργό Γιάννη Καλαμίτση και θέλω τόσο να το μοιραστώ μέ όποιον περάστικο απ’ το blog μου.  Μου έβγαλε αυθόρμητο γέλιο και το χρειαζόμαστε τόσο αυτές τις μέρες.  Θα το παραθέσω λέξη προς λέξη όπως το άκουσα….

“…μετά πάς στο δελτίο των ειδήσεων κι εχουνε κανει σύνδεση με το Υπουργικό Συμβούλιο και βγαίνει ο άλλος και διαβάζει τα σαρδάμ….. ρε σύ του τα γράφουνε σαρδάμ και τα διαβάζει σαρδάμ?  Γιατί τον άκουσα να μιλάει στην μητρική του γλώσσα και ξέσκισε.  Του τα γράφουνε λάθος επίτηδες…. θέλουνε να τον εκθέσουνε….”

Γελάτε γιατί χ α ν ό μ α σ τ ε  αδέλφια…..  Λατρεμένο χιούμορ. 

Να ζήσεις χίλια χρόνια, αγαπημένε μου Γιάννη.  Η φρίκη θέλει γέλιο (κατά το ‘η φτώχια θέλει καλοπέραση’). 

Αντοχή,  αδέλφια!