Archive for the ‘Greeting’ Category

Μετακομίσαμε οριστικά και σας περιμένουμε

30/12/2010

Μετά από 8 μήνες ζωής,  44 αναρτήσεις, ελάχιστα σχόλια και επισκέψεις καθώς και λίγους πολύτιμους φίλους που ευτυχώς τους περισσότερους δεν θα τους χάσω, αποφάσισα να κλείσω αυτό το ‘μαγαζάκι’.

Ευχαριστώ την WordPress γιατί μέσα απ’αυτήν γνώρισα το blogging

Eυχαριστώ την ΄νονά΄ μου την Χειμωνιάτικη Λιακάδα και τα μορέλια που μας έφεραν κοντά

Ευχαριστώ τον Ηφαιστίωνα, την Αμελίνια, τη Γλαρένια και την ΘαλασσινήΜατιά που μου έκαναν την τιμή να μ’επισκέπτονται.

Αυτή είναι η τελευταία ανάρτηση σ’αυτό το ‘μαγαζάκι’ που κατεβάζει οριστικά ρολλά.

Το μόνιμο στέκι μου θα βρίσκεται πλέον στον Blogger και η οδός μου ονομάζεται

Life Bookmarks – Φωτογραφίες Ζωής

http://lifebookmarks.blogspot.com/

Ενα πιό …νεανικό blog… έχουν οι 2 μικρές μου κόρες Φολί και Μπάμπυ

Folie & Βambi

http://www.foliebambi.blogspot.com/

με πολύ αγάπη,

Ginger

Advertisements

Happy Advent to All !!!

28/11/2010

Advent (from the Latin word adventus meaning “coming“) is a season observed in many Western Christian churches, a time of expectant waiting and preparation for the celebration of the Nativity of Jesus at Christmas. It is the beginning of the Western liturgical year and commences on Advent Sunday.

Αντβεντ  (απ’το Λατινικό adventus δηλαδή “ερχομός”) είναι μιά εποχή που παρατηρείται στις περισσότερες Δυτικές Χριστιανικές Εκκλησίες, μιά περίοδος προσδοκούμενης αναμονής και προετοιμασίας για την εορτή της Γεννησης του Ιησού τα Χριστούγεννα.  Είναι η αρχή του Δυτικού λειτουργικού έτους και ξεκινάει την Κυριακή του Ερχομού.

…………………………………………………………………………………………………..

In recent times the commonest observance of Advent outside church circles has been the keeping of an advent calendar or advent candle, with one door being opened in the calendar, or one section of the candle being burned, on each day in December leading up to Christmas Eve.

Τα τελευταία χρόνια η πιό κοινή απόδοση του Advent έξω απ’τους εκκλησιαστικούς κύκλους είναι η διατήρηση ενός Αντβεντ Ημερολογίου ή Καιριών Αντβεντ, με μιά πορτούλα να ανοίγει στο ημερολόγιο ή ενα απ’τα κεριά να ανάβει κάθε μέρα του Δεκέμβρη οδηγόντας μας έτσι στην παραμονή των Χριστουγέννων.

Μιά πιό σύντομη εκδοχή είναι 4 κεριά πάνω σε Χριστουγεννιάτικο διάκοσμο ανάβοντας ένα κάθε Κυριακή, τις 4 προηγούμενες βδομάδες των Χριστουγέννων.

Στην αρχή αγόραζα έτοιμο στεφάνι Αντβεντ αλλά όταν έχω όρεξη φτιάχνω το δικό μας.   Όπως φέτος!  Και του χρόνου!

Γιατί γιορτές χωρίς κάποια παράδοση, όποια παράδοση, δεν αξίζουν.

Καλές γιορτές!

 

ΚΛΑΣΣΙΚΉ Ή ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΉ ΜΟΡΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ!

19/07/2010

αν σας ενδιαφέρει παρακαλώ περάστε….

http://lifebookmarks.blogspot.com/2010/07/blog-post_19.html

Ενα παραμύθι όμορφο σαν …. ζωή!

25/06/2010

Μιά νύχτα σαν την αποψινή αλλά πολλά πολλά χρόνια πριν, ένα χαριτωμένο ζευγάρι ο Νάσος και η Θεοδοσία αποκτούσαν το πρώτο και μοναδικό μωράκι τους.

Γεννήθηκε καταμελάχρινο με ίσια μαλλάκια.  Ο Νάσος είπε αστειευόμενος “ευτυχώς που είναι μελαχρινή η μικρή μας, αλλιώς θα μ’ έτρωγαν οι αμφιβολίες”.

Αλλά η μικρή τους έπαιξε ένα …. παιχνίδι.  Σε ένα χρόνο ήταν ήδη κατάξανθη με μπούκλες.

Η Θεοδοσία ρώτησε τον Νάσο περιπαιχτικά  “και τι έχεις να πεις τώρα? ”

Αγαπήθηκε πολύ το μωράκι αυτό.   Και παρ’ όλο που ο Νάσος και η Θεοδοσία είχαν τα προβλήματα τους, δύσκολη σχέση, παρ’όλα ταύτα η μικρή δεν υπέφερε.

Την φώναζαν με διάφορα ονόματα πέρα απ’ το βαφτιστικό της.  Ο Νάσος ειδικά υπήρξε πολύ εφευρετικός.  Τι Σπόρο τι Βιετναμ!  Οπως μεγάλωνε η μικρή και παρουσίαζε μία μία τις χάρες της, δημιουργούσε νέα ονόματα για το κοριτσάκι του.

Κι αυτή όπως και κάθε μικρή την πρώτη μέρα στο σχολείο ήταν “τόση δα με μια σάκκα τόοοοοοοση μεγάλη”.

Αδελφάκια δεν της χάρισαν.  Εμεινε μοναχοκόρη.

Ετσι άρχισαν όλα.

Και απόψε, πολλά πολλά χρόνια μετά, αν ο Νάσος  και η Θεοδοσία

ήταν ….. κοντά μας, θα ευχόντουσαν στο κοριτσάκι τους τα Χρόνια Πολλά για τα γεννέθλιά του.  Κι αυτή θα τους ευχαριστούσε για τη ζωή που της χάρισαν.

Ξέχασα να σας πω ότι το κοριτσάκι το ονόμασαν Μαρία και το φώναζαν πάντα Μαιρούλα.  Κατά άλλους πάλι ….. Γλυκειά Πιπερόριζα ή κατά την blogo-νονά της … Ginger.

Χρόνια Καλά θα της ευχηθώ εγώ.  Και θα της αφιερώσω το παρακάτω βιντεοκλιπ που περιέχει όλες τις ευχές που θα ήθελα να της χαρίσω…….

Η μαντινάδα της Λενιώς

21/05/2010

ΜΑΓΙΑΤΙΚΑ

Με τα λουλούδια του Μαγιού κι αγάπη απ’την καρδιά μου

σου πλέκω χίλιες δυό ευχές νάσαι καλά χαρά μου

Τούτη την μαντινάδα την σκάρωσα σήμερα το πρωί για την αγαπημένη μου φίλη πού’μαστε μαζί απ’τα παιδικάτα μας.  Αλλά την στέλνω νοερά σ’όλους που γιορτάζουν σήμερα.

Χίλιες ευχές και χίλια φιλιά……..

Ας τους μνημονεύσουμε όλοι μας αφού δεν θα έχουν την δημοσιότητα του …. Αλέξη…

06/05/2010

Παρασκευή Ζούλια 34 ετών

Αγγελική Παπαθανασοπούλου 32 ετών,

το αγέννητο βρέφος της ……..

Επαμεινώνδας Τσακάλης 36 ετών,

Καλό Παράδεισο αδέλφια………

ANTΙΔΡΑΣΗ ΧΩΡΙΣ ΝΟΗΜΑ

05/05/2010

Τόσο μυαλό έχουμε!   Αφήνουμε την αντίδραση σε τέτοια στοιχεία.  Σκοτώνουμε ο ένας τον άλλον και τι όφελος έχουμε !  Είμαστε δειλοί γι’αυτό αντί να αντιδράσουμε εμείς αφήνουμε ένα μάτσο κ@λ@παιδα να σκοτώνουν συνανθρώπους μας.

Δάκρισα βρε παιδιά, γι’αυτά τα τρία αδέλφια μας.   Δεν οφελεί τώρα ακόμα και να βρούν (που δεν θα βρούν) το χέρι που πέταξε τις μολότοφ.  Τα στόματα που φούντωσαν τα μυαλά αυτών των χεριών ποιός θα τα τιμωρήσει.  Κρίμα!  Θα μπορούσε να ήταν η αδελφή και ο αδελφός μας.  Έχω ξαδέλφια που δουλεύουν σε γραφεία στο κέντρο της Αθήνας.  Φρίττω στην σκέψη ότι θα μπορούσε αυτή η μολότοφ να είχε σπάσει το τζάμι του γραφείου της ξαδέλφης μου.

Και μας σέρνουν πάλι στα κανάλια ανά τον κόσμο.  Κ ρ ί μ α!

Το πήρα απόφαση!

03/05/2010

Εγώ αδέρφια το πήρα απόφαση.

Στο κάτω κάτω της γραφής αφού δεν μπορούμε να τους εκβιάσουμε με κάποιο τρόπο, τί μας μένει?  Να το χωνέψουμε.  Κι όσο πιό γρήγορα το χωνέψουμε τόσο το καλίτερο γιά μας γιατί αλλιώς διογκώνουμε το καθημερινό μας άγχος κι αυτό μόνο επιπλέον προβλήματα μπορεί να μας φέρει.

Τώρα μπορεί να σχολιάσει κανείς ότι εγώ είμαι έξω απ’ το χορό.  Χμ, όλο και σε κάποιο χορό είμαι κι εγώ.  Δεν είμαι δα και Τραπεζίτης στην Ελβετία.  Η Ουγγαρία δεν είναι Ελβετία ούτε κατά διάνοια.

Γιά να πάρετε μιά γεύση σας λέω ότι το 50% του μικτού μισθού μας φεύγει σε φόρους και περίθαλψη (δεν θέλετε να δείτε τα νοσοκομεία της Ουγγαρίας πιστέψτε με).  Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα καθώς και επίδομα αδείας δεν βρήκα όταν ήλθα το 2004 (προ ΔΝΤ) τουλάχιστον όχι στον ιδιωτικό τομέα.  Ενα μικρό δείγμα σας έδωσα μόνο.   Όμως ο κόςμος ζεί και καθόλου άσχημα θα έλεγα.  Δεν προτιμούν τις πιστωτικές κάρτες και δάνειο παίρνουν μόνο για αγορά κατοικίας.  Παράλληλα όλοι οι νέοι έχουν κάποιο μικρό η μεγάλο μοντέρνο αυτοκίνητο και την τελευταία φορά που κατέβηκα Ελλάδα δηλαδή πριν 3 χρόνια περίπου τα αυτοκίνητα που κυκλοφοορούσαν στην Αθήνα μου φάνηκαν σε γενικές γραμμές κατώτερα από αυτά που βλέπω στη Βουδαπέστη.

Πάντως οι ειδήσεις που φτάνουν απ’την Ελλάδα μου δείχνουν προς το παρόν μιά πολύ χλιαρή αντίδραση και απ’ ότι φαίνεται ούτε κάν γενικώς η Αριστερά δεν έχει διάθεση να αντιδράσει.  Κατι περί πλουτοκρατίας και γενικότητες ακούω.

Επομένως ένα χέρι από πουθενά.  Ξέρω ότι κυνδινεύω να μη με ξαναδιαβάσει κανείς αλλά αργά η γρήγορα αυτό θα γίνει επομένως όσοι μπορείτε ας το πάρετε απόφαση λίγο πιό νωρίς.

Σας φιλώ κι ελπίζω να έχει γεννηθεί ο πολιτικός που θ’αγαπήσει την Ελλάδα.  Καλή μας νύχτα!

Σύντομο ανέκδοτο !!!

30/04/2010

Σήμερα άκουσα κάτι απ’τον αγαπημένο μου στιχουργό Γιάννη Καλαμίτση και θέλω τόσο να το μοιραστώ μέ όποιον περάστικο απ’ το blog μου.  Μου έβγαλε αυθόρμητο γέλιο και το χρειαζόμαστε τόσο αυτές τις μέρες.  Θα το παραθέσω λέξη προς λέξη όπως το άκουσα….

“…μετά πάς στο δελτίο των ειδήσεων κι εχουνε κανει σύνδεση με το Υπουργικό Συμβούλιο και βγαίνει ο άλλος και διαβάζει τα σαρδάμ….. ρε σύ του τα γράφουνε σαρδάμ και τα διαβάζει σαρδάμ?  Γιατί τον άκουσα να μιλάει στην μητρική του γλώσσα και ξέσκισε.  Του τα γράφουνε λάθος επίτηδες…. θέλουνε να τον εκθέσουνε….”

Γελάτε γιατί χ α ν ό μ α σ τ ε  αδέλφια…..  Λατρεμένο χιούμορ. 

Να ζήσεις χίλια χρόνια, αγαπημένε μου Γιάννη.  Η φρίκη θέλει γέλιο (κατά το ‘η φτώχια θέλει καλοπέραση’). 

Αντοχή,  αδέλφια!

Μορέλια στη Χειμωνιάτικη Λιακάδα

15/04/2010

Αχ, εκείνες οι σπάνιες (κι εδώ Βόρεια, ακόμα περισσότερο) λιακάδες του χειμώνα.  Η γλυκειά θαλπωρή τους είναι θείο δώρο κι επειδή είναι τόσο σπάνιες είναι και τόσο επιθυμητές.   Μιά τέτοια λιακάδα μπορεί να είναι και μιά γυναίκα μ’ ένα γλυκό χαμόγελο που πλανιέται στο αχανές διαδύκτιο.  Σ’αυτήν είναι αφιερωμένο το πρώτο post μου.

Πρώτα μου χάρισε μια συνταγή γιά ένα καλάθι 

Morelia μορέλια που μόλις είχα φέρει απ΄την αγορά.

Λιακάδα μου, εγώ δεν ήμουνα τόσο τυχερή να με περιμένουν έξω απ’ την πόρτα μου.  Αλλά δεν παραπονιέμαι γιατί τέτοιες ευλογίες (όπως άγρια μανιτάρια) δεν τις είχα όταν ζούσα στην πολύβουη μεγαλούπολη (βλέπε Αθήνα).

Πως μπορείς χωρίς να βλέπεις το πρόσωπο να νοιώθεις το ζεστό χαμόγελο!  Μπορείς, ναι το ξέρω καλά.   Αυτό το χαμόγελο που είναι πιό σπουδαίο να το νοιώθεις παρά να το βλέπεις μ’ έφερε στον κόσμο των bloggers.   Σκέφτηκα τότε… να!  άλλο ένα ‘ποτέ΄ που παραβίασα.  Οταν πρωτάκουσα για τα blogs είχα πει  “εγώ, ποτέ”.

Δεν έχω ιδέα τι θα το κάνω τώρα που το …. έχω.   Μην περιμένετε φιλοσοφίες, είμαι ένας απλός άνθρωπος, αλλά εδώ στην ‘ξενητειά΄ τα σύνορα της γλώσσας δεν μου επιτρέπουν μεγάλες/πολλές φιλίες.  Έτσι όλα τα ‘παράξενα’ της ημέρας θα καταλήγουν μάλλον εδώ, με την ελπίδα να βρεθούν μάτια να τα διαβάσουν και λόγια να τα σχολιάσουν μαζί μου.

Καλως όρισα λοιπόν, απανταχού καλοί μου bloggers, κι ελπίζω να γίνουμε φίλοι.

Smile