Archive for the ‘Νοσταλγικά’ Category

H πιό γλυκειά “κακιά”

20/12/2010

Κάθε που φεύγει ένας ηθοποιός του κινηματογράφου που συνόδευσε τα νεανικά μας χρόνια θεωρώ ότι φεύγει και ένα μικρό κομματάκι απ’ τη δική μας περασμένη νιότη.

Η Τασσώ Καββαδία έπαιζε πάντα το ρόλο της κακιάς ακόμα και σε κωμωδίες όπως το Μιά Τρελλή Σαραντάρα (απ’τις πολύ αγαπημένες μου ταινίες)

Η πιο διάσημη μέγαιρα του ελληνικού κινηματογράφου, η Τασσώ Καββαδία με τα σφιγμένα λεπτά χείλη και τις χαρακτηριστικές γωνίες που σμίλεψαν από γεννησιμιού την αυστηρότητα στο πρόσωπό της, έφυγε από τη ζωή στα 91 της χρόνια. Η κηδεία της θα γίνει την Τετάρτη στις 11 π.μ., στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας.

πηγή > http://www.enet.gr

Γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1921 στην Πάτρα.
Σπούδασε πιάνο στην Αθήνα, ζωγραφική και διακόσμηση στο Παρίσι, σκηνογραφία και ενδυματολογία κοντά στο Γιάννη Τσαρούχη και υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης κοντά στον Κάρολο Κουν.
Από το 1954 ως το 1967 εργάστηκε στο ραδιόφωνο ως δημιουργός και εκτελέστρια. Από το 1955 ως το 1969 εργάστηκε σε εφημερίδες και περιοδικά ως συντάκτρια του ελεύθερου και καλλιτεχνικού ρεπορτάζ. Επίσης, ασχολήθηκε με λογοτεχνικές και άλλες μεταφράσεις.

πηγή> http://lefobserver.blogspot.com

Δεν ήταν λοιπόν και τόσο…κακιά.  Και θα έλεγα καθόλου ασήμαντη ειδικά σε σύγκριση με πολλούς νέους αυτοαποκαλούμενους ηθοποιούς.

Φαντάζομαι τι παραστάσεις θα στείνουν τώρα εκεί…. πάνω….

Καλό ταξίδι!

Advertisements

Ο Γιώργος στο δρόμο για την “Ιλια” και την “Στέλλα” του!

29/11/2010

Αλλη μιά παλιά λεβεντιά μας άφησε αλλά τουλάχιστον πλήρης ημερών στα 86 του.  Ο Γιώργος σε λίγο θα τα λέει με τη Μελίνα.

Καλό ταξίδι λεβεντόπαιδο!

Εφυγε η Σμάρω…. γιά την γειτονιά των αγγέλων!

08/11/2010

με την ίδια αξιοπρέπεια που έζησε……

(κλικάρετε πάνω στη φωτογραφία)

Χαιρετισμούς στην γειτονιά των αγγέλων καλή μου Σμάρω!

Eις μνήμην του Παύλου του τσαχπίνη…….

26/10/2010

τον γνώρισα πολύ πρόσφατα σχετικά.   Στη διάρκεια των τελευταίων αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλου.

Λιγερός, ευέλικτος με διαπεραστικό βλέμμα και μέγας καλοφαγάς.

Δυστυχώς σήμερα έμαθα ότι χθές το βράδυ ή μάλλον ξημερώματα σήμερα άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο.  Νεότατος, μόλις κάτι παραπάνω από δύο ετών.  Βέβαια κάποιοι όμοιοί του ζούν μόνο έξι μήνες αλλά υπάρχουν κι άλλοι που γίνονται μαθουσάλες ζώντας 5 ολόκληρα χρόνια.

Εμαθα ότι θα του κάνουν και επίσημη κηδεία.  Ισως παραστεί και η Άγκελα (Μέρκελ) με ανάλογη πλερέζα.

Και τώρα!  Ποιός θα προβλέπει τα αποτελέσματα των ποδοσφαιρικών αγώνων.

Πάει ο Παύλος ο Χταποδάκης.   Μας τελείωσε……….

Καλή μας νύχτα και ζωή σε μάς !!!!!

ΥΓ.  Γιά περισσότερες λεπτομέρειες όπως ημέρα, ώρα και τόπος κηδείας, οι αγγλομαθείς, μπορείτε να κλικάρετε πάνω στο όνομά του.

Αφιερωμένο στην αποψινή πανσέληνο!

23/09/2010

Ουγγαρέζικο τραγουδάκι γιά μικρούς και μεγάλους

(ναι ο τραγουδιστής μοιάζει με σκυλάκι κανίς …. αυτή είναι η αρχική ηχογράφηση πολλά πολλά χρόνια πριν)

Αν κι εγώ ζω στη γή και δεν με νανούρισαν άγγελοι
δεν φοβάμαι τους διαβόλους
Και μερικές φορές διάβασα μερικά βιβλία, αλλά όχι μόνο παραμύθια
γιατί κι εγώ πήγα σχολείο
Και δεν είναι και κανένα μεγάλο θαύμα, πως ο πελαργός δεν φέρνει τα μωρα.

Αλλά αν κοιτάξω τον ουρανό το βραδυ, μπορείς να μου πεις τα νέα
ότι ο άνθρωπος έφτασε στο φεγγάρι

Τόσο σίγουρο όσο το αισθάνομαι γιατί το βράδυ αν τραγουδησω στο φεγγαρι μαζί μου γκρινιάζουν πολύ πεινασμένα σκυλοπαιδακια.

Ολοι μαζί λέμε στον καθένα :

Ακόμα τυρένιο είναι το φεγγάρι

τυρένιο είναι το φεγγάρι

τυρένιο είναι το φεγγάρι

τυρένιο είναι το φεγγάρι

τυρένιο είναι το φεγγάρι

τυρένιο είναι το φεγγάρι

τυρένιο είναι το φεγγάρι

Αν και ζω στη γή και δεν μπόρεσα ποτέ να πάω στο φεγγάρι

Αλλά όταν το βράδυ κοιτάζω τον ουρανό, μπορείς να μου πεις τα νεα
Ηδη πολλά δεν πιστεύω παρά μόνο σ’ότι αισθάνομαι

Γιατί το βράδυ αν τραγουδησω στο φεγγαρι, μαζί μου γκρινιάζουν πολύ
πεινασμένα σκυλοπαιδακια.  Ολοι μαζί λέμε στον καθένα :

Ακόμα τυρένιο είναι το φεγγάρι

…………………………………………..

Και σε πιό καινούργια έκδοση

Oντως, από τραγούδια οι Ούγγροι δεν γράφουν και τα καλύτερα.  Μετά την μουσική του Φρανς Λιστ δεν έχουν τίποτε άλλο να δείξουν.  Αντε και τα τσιγγάνικα βιολιά, άκρως αμφιλεγόμενα, γιατί μόνο γιά εμάς τους αντιπροσωπεύουν.  Οι ίδιοι δεν θέλουν με τίποτα ν’αντιπροσωπεύονται από τσιγγάνικη μουσική.  Εξ ου και η “λατρεία” του Σαρκοζύ (Ουγγρικής καταγωγής) προς τα Ρομά.

Καλή πανσέληνο για όσους ξενυχτούν!

….για ποιά ανθρωπιά μιλάμε!

31/07/2010

Ο ΣΚΥΛΟΣ Ο ΚΑΝΕΛΟΣ

Έγινε τραγούδι, blog, σύνθημα και η ιστορία του, 2 χρόνια μετά τον θάνατό του, κυκλοφορεί ακόμη από mail σε mail αλλά και σε πολλά sites του ίντερνετ.
Πρόκειται για τον Κανέλο, τον αδέσποτο σκύλο “μασκώτ” του Πολυτεχνείου, στην Πατησίων, που επί πολλά χρόνια συνόδευε τους φοιτητές στις πορείες και σύχναζε μαζί τους στα Εξάρχεια.

Σκύλος- σύμβολο των αντεξουσιαστών, πρωτοστατούσε στις συγκεντρώσεις τους στους δρόμους της Αθήνας και όποτε γίνονταν επεισόδια οι αστυνομικές δυνάμεις τα έβρισκαν σκούρα…
Όσοι τον ήξεραν λένε ότι ο Κανέλος “μισούσε ό,τι είχε να κάνει με εξουσία και αστυνομία” και πάντα χυμούσε στα ΜΑΤ όταν εμφανιζόταν στις πορείες.

Διαβάστε τη συνέχεια……………………

http://vasiliastismonaxias.blogspot.com/2010/07/blog-post_29.html

Ενα παραμύθι όμορφο σαν …. ζωή!

25/06/2010

Μιά νύχτα σαν την αποψινή αλλά πολλά πολλά χρόνια πριν, ένα χαριτωμένο ζευγάρι ο Νάσος και η Θεοδοσία αποκτούσαν το πρώτο και μοναδικό μωράκι τους.

Γεννήθηκε καταμελάχρινο με ίσια μαλλάκια.  Ο Νάσος είπε αστειευόμενος “ευτυχώς που είναι μελαχρινή η μικρή μας, αλλιώς θα μ’ έτρωγαν οι αμφιβολίες”.

Αλλά η μικρή τους έπαιξε ένα …. παιχνίδι.  Σε ένα χρόνο ήταν ήδη κατάξανθη με μπούκλες.

Η Θεοδοσία ρώτησε τον Νάσο περιπαιχτικά  “και τι έχεις να πεις τώρα? ”

Αγαπήθηκε πολύ το μωράκι αυτό.   Και παρ’ όλο που ο Νάσος και η Θεοδοσία είχαν τα προβλήματα τους, δύσκολη σχέση, παρ’όλα ταύτα η μικρή δεν υπέφερε.

Την φώναζαν με διάφορα ονόματα πέρα απ’ το βαφτιστικό της.  Ο Νάσος ειδικά υπήρξε πολύ εφευρετικός.  Τι Σπόρο τι Βιετναμ!  Οπως μεγάλωνε η μικρή και παρουσίαζε μία μία τις χάρες της, δημιουργούσε νέα ονόματα για το κοριτσάκι του.

Κι αυτή όπως και κάθε μικρή την πρώτη μέρα στο σχολείο ήταν “τόση δα με μια σάκκα τόοοοοοοση μεγάλη”.

Αδελφάκια δεν της χάρισαν.  Εμεινε μοναχοκόρη.

Ετσι άρχισαν όλα.

Και απόψε, πολλά πολλά χρόνια μετά, αν ο Νάσος  και η Θεοδοσία

ήταν ….. κοντά μας, θα ευχόντουσαν στο κοριτσάκι τους τα Χρόνια Πολλά για τα γεννέθλιά του.  Κι αυτή θα τους ευχαριστούσε για τη ζωή που της χάρισαν.

Ξέχασα να σας πω ότι το κοριτσάκι το ονόμασαν Μαρία και το φώναζαν πάντα Μαιρούλα.  Κατά άλλους πάλι ….. Γλυκειά Πιπερόριζα ή κατά την blogo-νονά της … Ginger.

Χρόνια Καλά θα της ευχηθώ εγώ.  Και θα της αφιερώσω το παρακάτω βιντεοκλιπ που περιέχει όλες τις ευχές που θα ήθελα να της χαρίσω…….

Αλλο ένα καλοκαίρι σχεδόν χειμωνιάτικο

23/06/2010

ενα τρελλοκαλόκαιρο θα έχουμε πάλι εδώ στα βορειοανατολικά ….

Μόλις λίγες μέρες πρίν ετοιμάζαμε ελληνικότατα σουβλάκια με γύρο γνήσιο στην βεράντα…με 30και βαθμούς……  Τέτοια τρέλλα έχω να φέρω όση περισσότερη Ελλάδα μπορώ εδώ κοντά μου ώστε αποκτήσαμε κανονική γυρομηχανή σε μίνι μέγεθος

Αλλα τίς τελευταίες μέρες άρχισε πάλι να χαλάει ο Θεός τον κόσμο.  Μου θυμίζει το καλοκαίρι του 2005 και εύχομαι να πέφτω έξω.  Εκείνο το καλοκαίρι έβρεχε σχεδόν κάθε δεύτερη μέρα όλο το καλοκαίρι.  Στο τέλος νόμισα ότι θα …… σκουριάσω.

Βέβαια η εναλλαγή βροχής και ήλιου είναι κάτι πολύτιμο σ’αυτά τα μέρη που η φύση ντύνεται το πιό βαθύ πράσινο και χρειάζεται κάθε σταγόνα και κάθε αχτίδα για να διατηρήσει την ομορφιά της.

Είμαστε τυχεροί να ζούμε μέσα στη φύση,  σ’ένα πολύ μικρό μέρος που δεν είναι καν χωριό. Μάλλον οικισμό θα το έλεγα

Γιά ένα παιδί της πόλης, και ποιάς πόλης ….. της πολύβοης Αθήνας, αυτός είναι ένας μικρός παράδεισος.   Ακόμα και με τις καλοκαιρινές συχνές μπόρες δεν υπάρχει σύγκριση με την προηγούμενη ζωή μου.   Είναι υπέροχο να μπορείς να ζείς τόσο κοντά στη φύση.  Εχω αρχίσει να πιστεύω ότι έχω κερδίσει τουλάχιστον ημέρες  αλλάζοντας την ζωή μου έτσι.

Προσπαθώ να ισορροπήσω την εδώ ομορφιά με την έλλειψη της θάλασσας που λατρεύω και που για τρίτο καλοκαίρι δεν θα αγκαλιάσω.  Να κάτι που ότι και να κάνω δεν μπορώ να το φέρω πιό κοντά…. την θάλασσα.

Αυτή που αγκαλιάζει την αγαπημένη μου Πάρο και την πιό αγαπημένη μου Νάουσα (της Πάρου).

Καλές βουτιές Ελληνάκια μου και όπως λέει κανείς συνήθως “ρίξτε και καμμιά βουτιά γιά μένα”

Καλό καλοκαίρι σας εύχομαι με όλη μου την καρδιά.